X
تبلیغات
رایتل
هنر
  
 
 
آرشیو
 
سه‌شنبه 27 تیر 1385
الویس پریسلی

                                               

الویس آرون پریسلی ایرلندی الاصل 8 ژانویه سال 1935 در شهر توپلو(می سی سی پی) بدنیا آمد. او یک برادر دوقلو نیز داشت که 35 دقیقه از او بزرگتر بود و در هنگام تولد فوت کرد. پس از جابجایی خانواده در سن سیزده سالگی دوران نوجوانی را در ممفیس تنسی گذرانددر سن 5 سالگی به دلیل استعداد در خوانندگی جایزه گرفت و در یازده سالگی نواختن گیتار را آموخت. پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان به شغلهای کنترلچی سینما و رانندگی کامیون پرداخت.

در دهه 1950 با ارائه سبک جدید در موسیقی زمان خود اولین تشکل راک اند رول (Rock and Roll) را ارائه نمود.او اولین ضبط موزیک خود را در سال 1954 در Sun Records انجام داد. در1955 با That's all right Mama و Blue moon of Kentucky محبوبیت به سزایی بدست آورد و یکسال بعد در سال 1956 با آلبوم Heart Break Hotel اولین تجربه حضور در جدول را کسب کرد. او در همین سال با بازی در فیلم Love me tenderحضور خود را در سینما آغاز کرد. دو موزیک Hound Dog و Don't be cruel تکمیل کننده موفقیتهای او در آن سال بود. در همان سالها طرفدارانش به او لقب سلطان (KING) دادند تا بار دیگر محبوبیت جدیدی را بیازماید.

او حتی به دلیل هنر بی وصفش بارها مورد تحسین هنرمندان هم دوره خویش از جمله Beatles قرار گرفت. پس از گذراندن آزمایشهای ورود به ارتش، الویس با اجاره یک سالن اسکیت به مدت 9 شب و قیمت 520 دلار اولین انفجار هنری خود را در آمریکا صورت داد که شاید اولین پله برای تثبیت معروفیت بعدی او بوده. ملحق شدن الویس به ارتش در سالهای اول کار هنری به نوعی سکوی پرتاپ سریع او به چند پله بالاتر بوده. شاید ازدواج او حاصل همین دوران بوده زیرا با پدر همسر آینده اش در همین دوران هم خدمتی بودهالویس علاوه بر هنرمند، ورزشکار هم بود. او کمربند مشکی کاراته خود را در سال 1960 دریافت کرد.

او نیز مانند برخی هنرمندان دیگر پس از معروفیت اسیر خوش گذرانی های موقتی شد و در تاریخ 16 اوت 1977 ساعت 5/2 بعد از ظهر در گریسلند به دلیل زیاده روی در مصرف مواد مخدر دچار ایست قلبی شد و یکساعت بعد در بیمارستانی در ممفیس طرفداران خود را تنها گذاشت. لازم به تذکر است که در مراسم تشیع جنازه او بیش از 75 هزار نفر شرکت کردند.

 

 


 
دوشنبه 26 تیر 1385
کنترباس

 

درامز و باس از مهمترین سازهایی هستند که پس از سولیست در یک گروه موسیقی Jazz ایفای نقش می کنند. استفاده از یک ساز با صدای باس در موسیقی Jazz به سالهای 1890 باز می گردد، هر چند در اوایل این دوران از توبا (Tuba) یا نوع خاصی از ساکسیفون با صدای باس برای این بخش از موسیقی استفاده می شد.

به مرور زمان پس از عمومی تر شدن موسیقی جز و انتقال آن از سالن های کنسرت به رستورانها و کلوپ ها، بتدریج کنترباس جایگزین سازهای بادی برای بخش باس شد. در این هنگام نوازنده بدلیل نبود وسایل تقویت صدای مناسب مجبور بود برای محسوس کردن صدای باس در میان سایر سازها از تکنیک نواخت Slap (به معنی سیلی و ضربه محکم زدن به سیم ها) استفاده کند. این روش نواختن صدای ساز را به مراتب بیشتر از حالت معمولی - کشیدن سیم - در می آورد و بسادگی توانایی آنرا داشت که صدای ساز را در میان گروه جلوه دهد

در دوران سوئینگ ری براون (Ray Brown) و جیمی بلنتون (Jimmy Blanton) بعنوان نوازندگان منحصر بفرد کنترباس با دوک الینگتون (Duke Ellington) و اسکار پیترسون (Oscar Peterson) کار می کردند.

اسکات لافارو (Scott LaFaro) از جمله نوازندگان دوبل باس بود که تاثیر بسیاری بر روی سبک Cool Jazz گذارد، از دیگر نوازندگان مطرح این ساز می توان به نوازندگان ممتازی چون پرسی هیت (Percy Heath) در قطعات سوئینگ و ملودیک و یا پاول چمبر (Paul Chambers) که علاوه بر نوازندگی در استیل جز توانایی غیر قابل انکاری در نواختن این ساز با آرشه داشت، اشاره کرد.

اواسط قرن بیستم بتدریج موسیقی پاپ و راک جایگزین موسیقی جز شدند، اما کماکان دوبل باس بعنوان یک ساز اصلی در این گروه ها مطرح بود. بیل هیلی (Bill Haley) و الویس پریسلی (Elvis Presley) از جمله خوانندگانی بودندن که در گروه خود از این ساز استفاده می کردند.

مشکلی که بتدریج پیش آمد استفاده از گیتارهای الکتریک در گروه ها بود. استفاده از این سازهای پیک آپ دار و تقویت شده عملآ باعث شده بود تا صدای باس در گروه ضعیف شنیده شود، بخصوص که استفاده از میکروفن برای این سازها نمی توانست در مقابل پیک آپ های گیتارهای الکتریک خودنمایی لازم را داشته باشد. به همین دلیل اغلب امکان برگزاری کنسرت در فضاهای بزرگ و باز وجود نداشت.

اما در سال  1951  لئو فندر اولین نمونه از گیتار باس الکتریک را تهیه و بصورت تجاری وارد بازار کرد. این ساز همانند گیتارهای الکتریک دارای پیک آپهایی بود که بسادگی ارتعاش سیمها را به جریان الکتریکی برای تقویت تبدیل می کرد و نکته بسیار مهم دیگر اینکه تنها کمی از یک گیتار معمولی بزرگتر بود و بسادگی قابلیت نقل و انتقال داشت.

با پیشرفت تکنولوژی پیک آپ ها و آمپلی فایرها، از حدود دهه های 80 و 90 ساز جدیدی به نام باس ایستاده یا همان Upright Bass پای به عرصه ظهور نهاد. Upright Bass ساز باسی - عمومآ - الکتریکی بود که برخلاف گیتار بصورت ایستاده همانند کنترباس نواخته می شد، به این ترتیب نوازنده می توانست احساس خود را بهتر و راحتتر به ساز منتقل کند.


 


   1       2       3       4    >>
برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 153722


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها